Wering is stap één: zo houd je knaagdieren buiten
Plaagdierbeheer begint niet bij een middel maar bij een dichte schil. Wat je zelf kunt dichten, en waar de grens ligt.
Plaagdierbeheer heeft een vaste volgorde: eerst wering, dan kijken wat er nog binnenkomt, en pas middelen waar het niet anders kan. Dat is geen theorie — zolang de toegang openligt, komt de volgende generatie via dezelfde kier naar binnen. Daarom begint een muizentraject met een rondgang langs de schil van de woning en niet met een lokdoos.
Loop de gevel eens rond en kijk laag. De klassieke toegangen zitten waar iets door de muur gaat: de doorvoer van een gas-, water- of cv-leiding, een ventilatierooster zonder gaas, het kruipruimteluik dat niet meer sluit, een verzakte dorpel, de kier onder een schuurdeur. Een muis heeft aan een opening van nog geen centimeter genoeg. Een rat heeft meer ruimte nodig, maar knaagt een kleine opening net zo lief groter.
Wat je zelf kunt doen, is echt zelfwerk. Zet gaas van roestvast staal of een borstelstrip in de openingen die je met beide voeten op de grond bereikt, plaats roosters terug die eraf zijn gevallen en werk de kieren rond doorvoeren netjes af. Let op met schuim in je eentje: het vult de ruimte wel, maar knaagdieren knagen er zo doorheen — combineer het met gaas of vulmateriaal dat ze niet weg krijgen.
En dan de grens. Zit de toegang onder de dakrand, in de spouw of achter een pannendak, dan is het geen laddercorvee maar vakwerk: op hoogte werken zonder zekering hoort niet bij deze klus. Hetzelfde geldt voor de kruipruimte — daar ga je niet in bij gaslucht of asbestverdacht materiaal. Bij ratten bestrijden hoort het dichten van de toegang standaard bij het traject; wat zo'n traject kost, staat in de prijsindex.
Liever een vakman? Vraag vrijblijvend offertes aan
Gratis · Vrijblijvend · Max. 3 reacties